Terugblik Baarn

Hulp vragen

Daar komt ‘Taante’ binnenvallen, een typetje van theatermaakster en actrice Jetty Mathurin. Met humor en scherpte schetst ze hoe lastig het kan zijn om als oudere autonoom te blijven. “Is de overheid wel mijn basis? Kan ik wel op ze rekenen als ik bijvoorbeeld aanpassingen nodig heb in huis? Soms moet je zelf om hulp vragen om het te regelen voor jezelf.”

Jezelf opnieuw uitvinden

Pieter Hilhorst is verbonden aan de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (RVS). Op het podium deelt hij de resultaten van het RVS-onderzoek ‘De derde levensfase: het geschenk van de eeuw’ uit 2020. “Krachtig ouder worden gaat veel verder dan gezondheid en vitaliteit. Het gaat in de kern om autonomie, verbondenheid en betekenisvol zijn. Als je ouder wordt, dreig je die drie te verliezen, maar je kunt er iets aan doen. Daarover gaat deze dag.”

Om te laten zien wat hij bedoelt, verschijnt op het scherm een foto van Iris Apfel, de vrouw die op hoge leeftijd modeontwerper werd en op 100-jarige leeftijd nog model werd. De boodschap van Pieter: “Je kunt jezelf op elke leeftijd opnieuw uitvinden. Ouderen zijn immers experts in verandering. Je hebt in je leven zoveel veranderingen meegemaakt. Die ervaring kun je nu ook gebruiken, hoewel je natuurlijk niet alles in de hand hebt. Je hebt ook te maken met mensen om je heen en met politiek en beleid. Daarvoor is het belangrijk dat je het samen doet én dat je je stem laat horen.”

Hoe wil je wonen? 

Er komen veel vragen voorbij in de zaal. Als je naar het ziekenhuis moet, wie kun je dan vragen? Bel je dan de taxi óf kun je terugvallen op iemand die ook met je mee kan naar de afspraak? Hoe zorg je voor een sociale buurt waarin mensen elkaar helpen en zo langer autonoom blijven? Ook het wonen komt aan bod. “Veel mensen wonen op een ongeschikte plek”, constateert Pieter.  “Vraag je zelf daarom op tijd af hoe je wilt wonen.” Bij woongroepen speelt de vraag hoe je zorgt voor een mix van jongere en oudere ouderen. “Vaak is daar een leeftijdsgrens van 70 jaar”, merkt iemand op.

Bloemetje voor nieuwe buren

De deelnemers gaan uiteen in kleine groepen. De gesprekken komen vlot op gang en er is veel openheid. Een mevrouw vertelt: “Mijn man is overleden en ik wil kleiner gaan wonen. Ik overweeg dat te doen samen met mijn dochter. Maar hoe pak ik dit aan? Ik moet dan ook een nieuw sociaal netwerk opbouwen, maar niet iedereen zit te wachten op een 73-jarige.” Een ander vraagt zich af of dat echt zo is. Ze vertelt dat ze een bloemetje langsbrengt bij mensen die nieuw in de buurt komen wonen. “Als je iets geeft, krijg je veel terug.” En andere vrouw kent iemand die maaltijden maakt voor mensen in de buurt. “Hij kookt dan wat meer. Met iets kleins kun je veel betekenen. Je doet ertoe.”

“Zin en betekenis zoeken is een kracht, vooral als het minder wordt”, vertelt een andere deelnemer. “ Dan moet je zorgen dat je esprit, geestdrift houdt, om met Dante te spreken.” Weer een ander merkt op: “Als je je oren en hart opent, kun je heel veel.” Ze raakt geëmotioneerd. “Door knieproblemen kom ik weinig buiten, maar ik wil graag weer van betekenis zijn voor anderen.”

Durf te vragen

Een mevrouw in een scootmobiel adviseert: “Durf te vragen. Ik kan niet zelf naar de kerk, dus dan vraag ik of iemand me kan brengen. In onze kerk organiseren jongeren trouwens bingo voor ouderen.” Ze kan dan niet goed bewegen, maar ze gaat er wel veel op uit. Ze speelt ook veel spelletjes, zoals Wordfeud. “Via WhatsApp onderhoud ik mijn contacten. Dat is een uitkomst.”

De dag wordt afgesloten met een borrel en een kenniscafé met welzijnsorganisaties uit Baarn en omstreken. Er wordt nog flink nagepraat.